Θλίψη.....τίποτε άλλο....

Εγώ, εσύ, εμείς!!

Πολύ πεσμένοι ρυθμοί, μειωμένα χαμόγελα, επιθετικότητα ,γκρίνια - γκρίνια επικρατεί . Η αλήθεια είναι πως δίκαια έχουμε αποσυντονισθεί. Δεν περνάμε και τις καλύτερες στιγμές της ζωής μας και της ιστορίας μας , ναι!! Ο οικονομικός κλοιός στενεύει όλο και πιο πολύ,η αγωνία έχει φέρει τα πάνω κάτω. Δηλώσεις, ανακοινώσεις, αποφάσεις. Η πρώτη κρυάδα είναι στη σκέψη μας, οι επόμενες θα είναι επί της ουσίας. Δίπλα και παραδίπλα μας θα βλέπουμε πεσμένα στρατιωτάκια, ρολά κατεβασμένα, κλειστά παραθύρια αλλά και κλειστά στόματα.

Δεν θα πιάσω τώρα θέμα για ΔΝΤ, έχει βουίξει ο τόπος. Απ τις λίγες φορές που οι περισσότεροι μιλάμε την ίδια γλώσσα. Όλοι έχουμε άποψη εκτός από αυτούς που επί έτη και έτη τσέπωναν. Όλα καλά για εκείνους ποιος ασχολείται , να τους στρίψει το λαρύγγι! Τες πα.


Εμείς εδώ οι κοντινοί και μακρινοί και οι διπλανοί. Γιατί τα βάζουμε ο ένας με τον άλλο?? Έχουμε κάτι να χωρίσουμε??Βλέπω καθημερινά δίπλα μου ανθρώπους να τσακώνονται, γνωστούς και άγνωστους για το τίποτε. Στο δρόμο, στα καταστήματα, στα σπίτια, στις εργασίες, ό ένας να φάει τον άλλο. Ήρεμα βρε παιδιά. Ποιος έχει να χωρίσει τι?? Κι αν σου πήρε τη σειρά κάποιος δεν θα σκοτώσεις κιόλας!!
Απότομοι στα παιδιά μας. Απότομοι στους συνεργάτες μας. Στο γείτονά μας. Στο σύντροφό μας. Στο φίλο μας. Έχω φρίξει. Σε αυτή τη δύσκολή ώρα που ok, δεν φταίμε εμείς και ναι ξέρω μπλα μπλα μπλα, εμείς θα τη πληρώσουμε κλπ, πρέπει να δείξουμε το χειρότερο εαυτό μεταξύ μας?? έλεος!!


Τίποτε δεν θ αλλάξει τώρα. Θα πορευτούμε με όλα αυτά. Δικαιώματα εργαζόμενων χάνονται. Πετύχει δε πετύχει αυτό θα είναι. Ανά τρίμηνο θα ανακοινώνονται πιθανόν νέα μέτρα σε περίπτωση μη βελτίωσης ή αποτυχίας των ήδη ανακοινωθέντων.

Μένω όμως στα απλά πράγματα, τα ανθρώπινα, τα λίγα. Την απλή σύνεση, πειθαρχία, και βελτίωση που μπορεί να έχουμε σαν άνθρωποι σε μια μικρή ομάδα, μια μικρή κοινωνία. Ν ασκηθούμε. Να οργανωθούμε. Ν αγαπήσουμε και να μην κατασπαράξουμε το διπλανό μας.

Μα δεν υπάρχει φορά που να βγω έξω και να μη πέσω επάνω σε καυγά. Ξεκατίνιασμα τελείως. Καμιά εξαίρεση για το χώρο που βρίσκονται. Μα σε εκκλησία, μα σε νοσοκομείο, μα σε εστιατόριο , αλλά και σε γειτονικά σπίτια ,όλο και κάτι γίνεται. Ναι εκεί προοδεύσαμε. Μάθαμε τη γλώσσα της καταγωγής μας!!

Ας γνωρίσουμε το αγνό σαπούνι, ας μη κυκλοφορούμε βρομύλοι έξω, ας μη φτύνουμε στο δρόμο, ας μάθουμε να μαζεύουμε τα περιττώματα των "αγαπημένων" μας σκύλων, ας μη λέμε ψέμματα, ας φύγει η μούντζα απ τη ζωή μας, ας μη φωνάζουμε δυνατά με τη δικαιολογία του μεσογειακού ταμπεραμέντου, ας μη φταίνε μόνο οι άλλοι για όσα συμβαίνουν, τέλος πάντων!!



Εντάξει δεν θα γίνουμε άγιοι αλλά το κτήνος ας φύγει αυτές τις δύσκολες ώρες!!

Ας γκρίνιαξα.Το φιλί φιλί!!