Achla 2 και καλό φθινόπωρο να έρθει!

Η πεζοπορία δεν σε κούραζε καθόλου. Μόλις το κορμί βυθιζόταν στο νερό, έλεγες είσαι στο παράδεισο. Και ήσουν!! Η πρώτη βουτιά. Μα να μη φοβάται!!

Όλοι μια παρέα.

Τα πλατάνια αγκαλιάζουν τις πηγές!!

Ο απίστευτος μικρούλης απόλυτα εξοικειωμένος με τη φύση.

Κι οι τσαπερδόνες χορεύουν ξυπόλητες στο δάσος. Ήταν απίθανες και πανέμορφες.

Να ξαποστάστουμε και λίγο.

Στο τραπέζι όλοι το βράδυ, μια παρέα.

Το κέφι ανάβει.

Katrine, Μάκης, Έκτορας.

....και η αιώρα ανά πάσα στιγμή διαθέσιμη ν αράξεις!! Καλή εβδομάδα εύχομαι , καλή χρονιά και καλή δύναμη στις δυσκολίες του χειμώνα. Σας φιλώ.

Achla 1

Η άφιξή μας στο νησί έγινε νωρίς το πρωί οπότε είχαμε όλη την ημέρα μπροστά μας. Πολλά χρόνια πριν είχα ξαναπάει στην Άνδρο στο Μπατσί αλλά δεν θυμάμαι πολλά πράγματα παρά μόνο τις εκπληκτικές στιγμές που είχα περάσει μικρό κοριτσάκι τότε ,με τις αδελφές μου.


Το Γαύριο όπου είναι το λιμάνι απέχει περίπου 25 με 30 χιλ. απ τα Άχλα. Μέχρι το χωριό Βουρκωτή ο δρόμος είναι στενός με στροφές ανάβασης αλλά καλός. Οι μυρωδιές του θυμαριού και της ρίγανης σε βάζουν στο κλίμα. Στη Βουρκωτή μας περίμενε το τζιπ με τον Ρικ όπου θα μας πήγαινε στ Άχλα. Ξεκινώντας πέφτουμε στο χωματόδρομο. Μιλάμε για 9 χιλιόμετρα κατσάβραχο φαγωμένο απ τις βροχές,τελείως λέμε. Με το που σκάει μύτη το πέλαγος μένεις άφωνος απ τη θέα.


Κατευθύνεσαι προς το ΒΑ τμήμα του νησιού και όταν έρχεται η στιγμή που συναντάς από ψηλά τον εκπληκτικό κόλπο της Άχλας, ξεχνάς το κατσικόδρομο που διανύεις και λες μήπως πηγαίνω Κένυα και δε το ξέρω?? Η πρώτη ματιά σε αποζημιώνει στο μέγιστο. Μια παραλία με ψιλό βότσαλο, λευκή άμμο και γαλαζοπράσινα νερά. Δεξιά το εκκλησάκι του Αγ. Νικολάου και αριστερά ο φάρος απ το κοντινό ακρωτήρι της γριάς. Στο πίσω μέρος της παραλίας διακρίνεις το ποτάμι που καταλήγει στη θάλασσα. Επίγειος παράδεισος.


Το Onar, είναι ένα οικολογικό ξενοδοχείο-χωριουδάκι. Αποτελείται από οκτώ πέτρινα σπίτια. Απλά δωμάτια ευρύχωρα, με ανεμιστήρες οροφής και μεγάλα παράθυρα με σίτες όπου το κυκλαδίτικο αεράκι σε αγκαλιάζει κυριολεκτικά. Στη μέση απ τα σπιτάκια, στα δρομάκια βλέπεις ντοματούλες , μελιτζάνες , μπάμιες. Δεν έχει σχέση με ντεκόρ χλιδάτου κυκλαδίτικου ξενοδοχείου. Απομονωμένο, ήσυχο. Έχεις να κάνεις με ακριδούλες, σαυράκια, πεταλούδες, μια γαϊδάρα τη Μαρίτσα, ένα πόνυ, και τον παχουλό παχουλό σκύλο ,που ξέχασα τ όνομά του. Όλοι εξοικειωμένοι μεταξύ τους. Αγάπες. Η η μέρα μας ξεκινούσε με το πρωινό. Α la carte. Ότι ήθελες όπως το ήθελες, όποια ώρα το ήθελες. Μ άρεσε πολύ αυτό, ξέχασα τι σημαίνει ρολόι. Αρχικά απολαύσαμε τη παραλία, κολυμπήσαμε ατελείωτα, φθάσαμε στις σπηλιές όπου είχε μικρές αμμουδιές και νοιώσαμε μοναδικοί. Μπαλί σκέτο, με Αιγαιοπελαγίτικη αύρα. Δεν ήθελες να τ αφήσεις. Το γαλαζοπράσινο χρώμα και ο διάφανος βυθός μόνο ευεξία ηρεμία και γαλήνη σου προκαλούσε. Το είπα : "ευχαριστώ"!!


Τη πρώτη απόλαυση με την ακτή τη περάσαμε μέχρι το μεσημέρι. Μετά από λίγη ώρα ξεκούρασης ξεκινήσαμε για τη πίσω μεριά του ξενοδοχείου εισχωρήσαμε στο βουνό. Επρόκειτο για περιοχή φυσικού κάλους. Ήρεμη κι απαλλαγμένη απ τη βουή των κοσμοπολίτικων νησιών. Μέσα απ το βουνό κατεβαίνει το ποτάμι όπου δημιουργεί μικρές λίμνες, πισίνες θα τις έλεγες. Νερό πηγής πεντακάθαρο ολόδροσο. Μια βουτιά από ψηλά στα γάργαρα νερά και πήρες άλλη μια ζωή!! Εκατοντάδες πλατάνια που οι ρίζες τους είναι αγκαζέ με τις λίμνες. Δεξιά κι αριστερά βατομουριές. Τσακ κόβεις και τρως!! Θέλεις τέσσερεις θαυματουργές ώρες για ν ανέβεις σε όλες τις λίμνες με πεζοπορία , πάνω σε λιθάρια και κλαδιά. Ανεβαίνεις , ανεβαίνεις παραπατάς, πιάνεσαι, πονάς, γδέρνεσαι και λίγο αλλά πιστέψτε με το απολαμβάνεις. Τα λιθάρια κάνουν στα πέλματα το πιο ιδανικό μασάζ. Σιάτσου πραγματικό που δίνει όλη την ενέργεια YIN-YANG!


Τα βράδια όλοι που μένουν στο χωριό γίνονται μια παρέα. Δύο μεγάλα ξύλινα τραπέζια κάτω απ τα πλατάνια, στρωμένα με σερβίτσια σε περιμένουν. Ο Νίκος διαπρέπει στη κουζίνα. Όχι πολλά πράγματα. Δύο κυρίως πιάτα, δυο τρία πρώτα και σαλάτες , τυριά. Γλυκό πανακότα ή κορμό ότι σ αρέσει. Και εννοείται το κρασί και το τσίπουρο ρέουν! Τη μουσική αναλαμβάνει ο manager ή ο Νίκος ή όποιος θέλει. Ελεύθερα. Σημασία έχει πως καταλήγει η βραδιά να είναι αξέχαστη μετά από κουβεντούλες, συζητήσεις, γνωριμία και άπλετο κέφι.

Δε πλήττει κανείς. Υπάρχει χρόνος για σκέψη, απομόνωση και παρείτσα μαζί. Κι αν δε θες πολλά πολλά, κάθεσαι με τη Μαρίτσα και περνάς ζάχαρη!!Ναι, ναι!! Το βίντεο στην αρχή, είναι από το you tube, ό,τι πρέπει για μια πρώτη εικόνα. Τα κατσάβραχα που λέγαμε στη διαδρομη!! Από ψηλά φθάνοντας, ο κόλπος και ο ποταμός δίπλα.

Το onar κατά την άφιξη.
Λευκή άμμος, κολύμπι κοντά στη σπηλιά.

Το πόνυ, το αγαπημένο πόνυ, απαραίτητη συντροφιά.

Εδώ αν θέλεις κάνεις μασαζ, αν όχι απλά αράζεις στην αιώρα και χαλαρώνεις!Τέλειο!

Ο μικρός απολαμβάνει σε μια λίμνη (οι βουτιές στο επόμενο).

....και η μαμά επιστρέφει κατάκοπη από πεζοπορία,ουφ!!
Στο επόμενο οι λίμνες, Achla by night και η Μαρίτσα!

Φιλιά:))